Suwit's profileSuwit's spacePhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    July 21

    ความรักที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

    เลขา:      "ท่านคะ...มีคนจะขอเรียนสายท่านค่ะ"
    ผู้จัดการ:
       "ใครครับ"
    เลขา:      "เขาบอกว่าชื่อ ความรัก ค่ะ"
    ผู้จัดการ:
       "อืมม.. บอกเค้าว่าผมงานยุ่งมาก"

    .........
    เวลาผ่านไป......

    เลขา:
          "ท่านค่ะ ความรัก ยังงรอสายท่านอยู่ค่ะ"
    ผู้จัดการ:
        "อือ...บอกไปว่าผมไม่สะดวกรับสายนะ"

    ..........
    ผ่านไป..........

    เลขา:
           "ท่านคะ"
    ผู้จัดการ:
         "คุณ...ความรัก อีกเเล้วใช่ไหมครับ
               
    บอกว่าผมงานยุ่ง ไว้ผมจะ...
    เลขา:        "ไม่ใช่ค่ะ! มีคนจะคุยเรื่องงานค่ะ"  

    ......
    ในวันที่หัวใจว่างว่างว่าง...


    mobile Phone: You have 1 new message in your mailbox

    "Please call.. Goodbye from
    ความรัก"

    ผู้จัดการ:      "ช่วยต่อสายความรักให้ผมหน่อย"
    เลขา:
           "ค่ะ"

    ............"
    ตู้ดๆๆๆ ..........


    ความรักที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้


    กรุณาฝากข้อความเเละหมายเลขโทรกลับค่ะ... "


    เลขา:
           "ติดต่อไม่ได้ค่ะ จะให้ฝากข้อความไหมคะ"
    ผู้จัดการ:
         "ไม่ต้องครับ"

    ความเหงาเข้ามาเยือน... แล้วเวลาก็ผ่านไป ผ่านไป


    .............
    ผ่านไป...........


    ความรักที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้กรุณาฝากข้อความเเละหมายเลขโทรกลับ ค่ะ"



    ผู้จัดการ:
    "ความรักครับ คือ ผม...เห็นคุณเงียบหายไปไม่รู้ว่าสบายดีไหม  ช่วงก่อนหน้านี้ผมงานยุ่งตลอดไม่มีเวลาว่าง  ต้องขอโทษด้วย ไม่รู้ว่าจะสายไปไหมถ้าจะบอกว่า ผมพร้อมที่จะมีความรักเเล้ว  ถ้าได้รับข้อความเเล้วช่วยติดต่อกลับด้วยนะครับ"

    ร อ    ร อ    ร อ   รอคอยความรักจนถึงวันนึง.

    เลขา:
            "ท่านค่ะ ความรักโทรมา
               
    ให้ปฏิเสธไปเลยไหมค่ะ?"  

    ผู้จัดการ:
          "ไม่ต้อง รีบโอนสายมาเลย"

    ผู้จัดการ:       "สวัสดีครับความรัก คุณหายไปไหนมา
               
    ขอโทษด้วยนะครับ
               
    ผมไม่มีเวลาใส่ใจ
               
    ไม่เคยสนใจตลอดเวลาที่ผ่านมา
               
    ผมไม่คิดว่าคุณจะเป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตผม
               
    ผมขอโทษ..."

    ความรัก:
          "ดิฉันไม่ได้โกรธอะไรหรอกค่ะ
               
    ไม่ว่าจะอย่างไร  
               
    ความรักอย่างดิฉันก็มีหน้าที่ให้ความรักเสมอ
               
    เมื่อใดก็ตาม ที่คุณเปิดใจต้อนรับ
               
    เมื่อนั้น คุณก็จะได้เป็นเจ้าของความรัก
               
    เเต่ที่ผ่านมาไม่ได้ติดต่อก็เพียงเพราะว่า

                  ฉันไม่ได้จ่ายค่าโทรศัพท์ค่ะ!  

               
    เงิน มีค่าเสมอเเม้กับความรัก  

               
     เเต่อย่าให้ถึงขนาดว่า ความรัก ซื้อได้ด้วยเงิน

         
    คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
         
    คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง  
         
    คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง

         
    คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง
         
    คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึง

         
    ถ้าได้รับจดหมายนี้แล้วให้ส่งต่อ
         
    ให้เพื่อนๆทุกคนที่คิดว่าเป็นเพื่อน

         
    ของคุณแล้วอย่าลืมส่งให้คนที่ส่งให้คุณด้วย................  

         
    ถ้าคุณไม่ส่งให้ใครเลย คุณจะไม่มีเพื่อน
         
    แล้วจะไม่มีใครคบอีก  

         
    เมื่ออ่านเสร็จแล้วรีบส่งต่อให้เพื่อนๆของคุณด้วยหล่ะ.......  

         
    อยากรู้จังนะว่าใครจะส่งกลับมามั่ง
         
    อยากรู้นะว่าข้อความนี้จะส่งถึงใครบ้าง

         
    เผื่อสักวันจะถึงคนคนนั้นและข้อความนี้ก็กลับมาหาเราอีกครั้ง.....  
     

    February 15

    เพื่อนเที่ยว เพื่อนกิน เพื่อนตาย

         วันวาเลนไทน์ เราไปเที่ยวพัทยากันด้วยแหละ
     
                     ก็ไม่รู้เป็นอะไรอยู่ดีๆก็ชวนกันไปพัทยา บอกว่าเป็นวันเกิดของแม่เพื่อน (แต่จริงๆลแ้วมันอยากจะไปเที่ยวกันมากกว่า)
    พอเรียนเสร็จเราก็ทำรายงานก่อนเพราะว่ารีบส่ง(จะไม่ทันแล้วววววววววว)เสร็จแล้วก็ต้องรีบวิ่งกลับหอเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า
    แล้วก็ออกเดินทางกันตอน 20.30น. กว่าจะถึงก็เกือบจะเที่ยงคืนแล้ว โคตรเหนื่อยเลยจะบอกให้
    แล้วเราก็กินข้าวและก็แอลกอฮอลกันหนุกดี
    ตี 2ก็เดินทางกลับเพื่อมาเรียนตอน 08.00น.แถมยังมีสอบย่อยด้วย แต่หนุกดี
       เพราะนั่นคือการเที่ยวของกลุ่มเราไม่รู้ว่าจะเป็นครั้งสุดท้ายรึเปล่าไม่รู้ที่จะรวมกันได้ครบแบนี้อีก
    จะบอกว่าดีใจมากๆที่เกิดมาแล้วได้พวกมึงเป็นเพื่อน "ต้อม กล้วย ยุ้ย แอน เปิ้ล แสบ อ๊อฟ เอส ฝน เอก"
                          ขอบคุณจริงๆ
                     
               

     

     

    ลดบางสิ่งทำใหุ้คุณได้บางอย่างมากขึ้น

    "ลดบางอย่าง เพื่อ เพิ่มบางสิ่ง"
    > >>
    > >> หากลดบางอย่างให้น้อยลง
    > >>คุณจะได้บางสิ่งมากขึ้น
    > >>
    > >> ลดความโกรธให้น้อยลง
    > >>คุณจะได้สติกลับมามากขึ้น
    > >>
    > >> ลดค่าใช้จ่ายให้น้อยลง
    > >>คุณจะได้เงินเก็บมากขึ้น
    > >>
    > >> ลดความคิดที่จะหาคนที่ถูกน้อยลง
    > >>คุณจะได้คำตอบสำหรับทำเรื่องที่ถูกต้องมากขึ้น
    > >>
    > >> ลดการพูดให้น้อยลง
    > >>คุณจะได้ทำหลายอย่างได้มากขึ้น
    > >>
    > >> คิดถึงคนที่คุณรักให้น้อยลง
    > >>คุณเข้าใจคนที่คุณรักมากขึ้น
    > >>
    > >> รักตัวเองให้น้อยลง คนอื่นรักคุณมากขึ้น
    > >>
    > >> พูดให้ร้ายคนอื่นให้น้อยลง
    > >>มีคนพูดถึงคุณในแง่ดีมากขึ้น
    > >>
    > >> แสดงความฉลาดให้น้อยลง
    > >>คุณได้ความรู้เพิ่มมากขึ้น
    > >>
    > >> ออกนอกบ้านให้น้อยลง
    > >>คุณได้ความอบอุ่นในครอบครัวมากขึ้น
    > >>
    > >> นอนให้น้อยลง คุณทำหลายอย่างได้มากขึ้น
    > >>
    > >> คิดเรื่องเครียดให้น้อยลง คุณยิ้มได้มากขึ้น
    > >>
    > >> ลดความอายให้น้อยลง คุณได้ความกล้ามากขึ้น
    > >>
    > >> ดูละครให้น้อยลง คุณอ่านหนังสือได้มากขึ้น
    > >>
    > >> คุณวิ่งให้ช้าลง
    > >>คุณมองเห็นคนข้างหลังมากขึ้น
    > >>
    > >> เชื่อให้น้อยลง คุณมองเห็นอะไรได้มากขึ้น
    > >>
    > >> ลดทิฐิให้น้อยลง คุณรู้จักอภัยมากขึ้น
    > >>
    > >> กระโดดให้น้อยลง คุณเดินได้มั่นคงมากขึ้น
    > >>
    > >> กินให้น้อยลง คุณอิ่มได้มากขึ้น
    > >>
    > >> ก้มหน้าให้น้อยลง คุณมองเห็นได้ไกลขึ้น
    > >>
    > >> พักเหนื่อยให้น้อยลง
    > >>คุณรู้จักความสบายมากขึ้น
    > >>
    > >> เห็นแก่ตัวให้น้อยลง มีคนรอดชีวิตมากขึ้น
    > >>
    > >> แบกของหนักให้น้อยลง ชีวิตคุณเบามากขึ้น
    > >>
    > >> ทะเลาะกับเด็กให้น้อยลง
    > >>คุณโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
    > >>
    > >> ทะเลาะกับผู้ใหญ่ให้น้อยลง
    > >>คุณได้รับการเอ็นดูมากขึ้น
    > >>
    > >> เป่าลมออกให้น้อยลง คุณสูดลมเข้าได้มากขึ้น
    > >>
    > >> แอบฟังให้น้อยลง คุณได้ยินอะไรมากขึ้น
    > >>
    > >> คุณคิดคำถามให้น้อยลง คุณเห็นคำตอบมากขึ้น
    > >>
    > >>
    > >>...........แล้วคุณลดอะไรไปบ้างแล้ว.....
     
    > >> แต่เราจะพยายามลดเพื่อให้จิตใจของเราดีขึ้น..............................
    May 12

    สิ่งที่อยู่ใกล้ มักไม่มีคุณค่า?

    สิ่งที่อยู่ใกล้ มักไม่มีคุณค่า?

                    สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด  สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน  เราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป  ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า  เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน  คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน  เราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ 

    จนวันนึงถ้าเราสูญเสียไป เราก้ออาจจะรู้สึกเสียใจบ้าง  เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม  หรือบางทีเราก้ออาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ  แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้าง
                    บางทีสิ่งที่เขาทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณรำคาญ  แต่เขาทำไปเพราะเขารักคุณจริงๆ  เหมือนความรักของพ่อแม่ เหมือนความรักของเพื่อนสนิทของคุณ  เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้คุณด้วยความจริงใจ
    >คุณเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม
    >คุณเคยคิดว่าคุณดูแลพวกเขาดีพอรึยัง
    >คุณให้ความสำคัญกับคนถูกหรือเปล่า
    >คุณให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุคุณมากกว่าความรู้สึกที่ดีหรือเปล่า
    >สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตาแต่ต้องมองด้วยหัวใจ
                    แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง  เรามองอะไรแค่ฉาบฉวยแล้วก็ตัดสิน  เรามองดูความรวยความจนของคนที่สิ่งของที่เขาใช้  เรามองความดีของคนตรงที่เขาแสดงให้เราเห็น  เรามองอะไรหลายอย่างด้วยตา  แล้วเราก้อตัดสินคนเพียงแค่เวลาไม่เกิน 5 นาที
                    เราต้องสูญเสียมิตรที่ดีไปเพียงเพราะเราอ้างว่าไม่มีเวลา  เราไม่มีเวลาก็ต่อเมื่อเราไม่สนใจ เราไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น
                    แต่ถ้าลองมองย้อนดู   ทำไมเราถึงมีเวลาทำอะไรมากมายหลายอย่างในแต่ละวัน  เพราะเราให้ความสนใจ ให้ความสำคัญ  ทำไมคุณไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่คุณลืมไป  กับคนที่หวังดีกับคุณแต่คุณไม่เคยมอง  อย่าปล่อยให้มิตรภาพดีๆต้องมีรอยร้าว  เพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไป  เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี  เราจะได้ไม่รู้สึกผิดว่า  เรายังทำดีกับเขาไม่เพียงพอ